چند مدت از هم دورشون کن

تو بحث و دعواهاشون دخالت نکنید بزارید خودشون مشکلاتشونو حل کنن. به دخترتون بگید به حریم خصوصی برادرش احترام بزاره (تو این سن نوجوونا حساسن رو این مورد) و پسرتون بگید با خواهرش مودب و درست برخورد کنه تا اونم ازش یادبگیره?

بچه های منم با همین فاصله سنی اند و باهم سازگاری ندارند... طبیعیه

باید باهاشون با آرامی صحبت کرد و بدی ها و خوبی های دعوا کردنشون رو بهشون گفت

مشکلتو رو از یه متخصص بپرس

به روانشناس مراجعه کن
یا باهاشون هم صحبت شو و سعی بکن بیشتر وقت براشون بزاری و به کلاس هایی که علاقه دارن بفرستیشون این طوری وقته کمی پیش هم هستن و به هم گیر نمیدن و سرشون شلوغ میشه شاید هم باهم کنار بیان

شاید روحیه خوبی ندارن برای همین دعوا میکنن احتمالا توی چشم باشن هر موقع عصبی میشن اسفند دود کنید اگه دود کنید حتا هر چیزی باشه از بین میره

عزیزم نگاه کن ببین برای چی دعوا میکنن مشکلشون چی هست اصلا هم دعواشون تو نکن چون اگر تو دعواشون کنی اونا هم عصبی میشن و ممکنه پنهون کاری کنن و راستش و بهت نگن این یه مشکل جدی هست الکی نگیر. موفق باشی قشنگم.

سلام در این باره اطلاعات کافی ندارم ولی تجربه ی شخصی خودمو میگم ، من پسر داییم یه نوجوان ۱۴ ساله هست که با خواهر کوچیک ترش کنار نمیاد کاریشم نمیشه کرد مامان باباشون هوای دخترشونو دارن
تو فامیلامونم هرکی پسر نوجوان و دختر کوچک تر یا بزرگتر داره خواهر برادرا مثل موش و گربه به جون هم میوفتن که علتشم ناسازگاری پسره است.
خلاصه پسرا که بزرگتر میشن و به سن جوانی میرسن بیشتر میرن دنبال کارای خودشون و کمتر تو خونه هستن و وقت کلکل با خواهرشون رو ندارن?

بهشون بگید اگه جای من بودیدو دوتا بچه‌ی اینطوری داشتیدچیکار میکردید؟ از خودشون تجربه بخواهید خیلی اثرگذاره

سلام روزتون بخیر.بهشون بگید وقتی آدم زود عصبانی بشه مغز فرصت تفکر سریع رو از دست میده و غین باعث میشه تو جمع یا هر جا بازی کامپیوتری یا خدای نکرده در بحث و جدل با هرکسی که ناحق بگه عادت رومون بمونه (عادت زود عصبانی شدن ،زود از کوره در رفتن،مسلط نبودن آدم رو اعصابش)و بجای پیروز شدن و جواب منطقی دادن به طرف مقابل ،اونقدر اون عصبانیت و عصبی شدن
فشاروارد کنه به آدم که مغز درست عمل نکنه و آدم نتونه حتی از حق خودش دفاع کنه درست مثل من که الآن تو سن چهل وشش سالگی دارم میفهمم دلیل اونهمه ناحقی که از بچه گی بین خواهر برادرام یا دوستام یا تا این سن سرم اومد همین بود که اون لحظه اونقدر عصبانی میشدم که بجای اینکه جواب درست و منطقی و واقعیتی که حق با من بود رو به اطرافیان بگم فقط صدامو میبردم بالا و باعث میشد همه بگن تقصیر منه مخصوصاً اونایی که این وسط منو به ناحق میخواستن آدم بده جلوه بدن بهشون بگید اگر از بچگی نتونیم جلوی خودمونو بگیریم تازود عصبانی نشیم تا ابد همینه و متحمل ضرر خواهیم شد .امیدوارم همه یاد بگیریم در هر زملن و مکان و تحت هر شرایطی به اعصابمون مسلط باشیم آمین یا رب العالمین.التماس دعا

با هاشون مهربان باشید
هر وقت پسر بزرگ تر نبود با دختر ۸سال مهربان باشید و هروقت دختر ۸ سال نبود با پسر بزرگ تر مهربان باشید

سلام عزیزم منم همین موضوع رو با خواهرام داشتیم و همینطورم برادرم ما ۶ تا دختر بودیم و فرقمون همه یکسال و نیم بود فقط برادرم ۵سال از خواهر بزرگم بزرگ تر بود ولی خوب مادرم همیشه به خواهر و داداشم میگفت شما بزرگترید و کوتاه بیاید و به ما هم میگفت احترام بهشون بذاریم سعی کن زیاد کنار هم نباشن ولی الان جون برای هم میره ولی قبلا مثل خروس جنگی بودیم

پسرتون در سن بلوغ

تو هم دعواشون کن که همش دعوا نکنن
یا با پسرت که بزرگ تر هست صحبت کن که با خواهر کوچیک ترش دعوا نکنه

بزرگ شن درست میشن
شما فقط قضاوت بیجا و غلط نکن

نمیدونم واقعا ، شاید جو خونتون بده ، خودتون و هنسرتون شاید زیاد دعوا میکنید و پرخاش گرید

به نظرم طبیعیه
آخه دختر من هفت سالس پسرم سیزده سالست
دعوا میکنن ولی خودشون مشکلشون رو حل میکنن