ماه
ماه آفرین
1- آفريده‌ي ماه؛ 2- (به مجاز) زيبارو(ي)؛ 3- (اَعلام) نام يكي از زنان فتحعلي شاه قاجار و مادر زبيده.
ماه پری
1- پريِ مانند ماه؛ 2- (به مجاز) بسيار زيبا.
ماه پسند
(ماه + پسند = جزء پسین بعضی از کلمه های مرکّب، به معنی «پسندیده» یا «قبول شوند») 1- ویژگی کسی که پسندیده و مورد قبول ماه می باشد؛ 2- (به مج […]
ماه تیسا
[ماه + تیسا (در مازندرانی) = هر چیز تنها] 1- روی هم به معنی ماه تنها؛ 2- (به مجاز) ماه رویی که همتا ندارد.
ماه ‌چهره
(= ماه چهر)، ( ماه چهر.
ماه ‌دیس
(ماه + ديس (پسوند شباهت)) 1- مانند ماه؛ 2- (به مجاز) زيبارو.
ماه ‌ستی
(ماه + ستّي (مخفف سيدتي)) ماه خانم، ماه بانو.
ماه ‌شید
1- به معني ماه و روشنايي ماه است چنانكه خورشيد، يعني روشنايي خور؛ 2- (به مجاز) زيبارو.
ماه طلعت
(فارسی ـ عربی)، 1- ماه سیما، ماه چهره؛ 2- (به مجاز) زیبارو.
ماه ‌فروز
1- افروزنده‌ي ماه، روشن كننده‌ي ماه؛ 2- (به مجاز) زيبارو.
ماه ‌فروغ
1- فروغ و روشنايي ماه؛ 2- (به مجاز) زيبارو.
ماه گل
1- گلِ ماه؛ 2- (به مجاز) زیبارو. + ن.ک. مَهگل.
ماه منیر
(فارسی ـ عربی) 1- ماه درخشان و تابان؛ 2- (به مجاز) زیبارو.
ماه ‌نوش
1- ماه جاويدان و هميشگي؛ 2- (به مجاز) زيباروي هميشه زيبا.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *