اسم مازنی

الیما
(مازندرانی) پیازچه‌ي کوهی.
باوند
(اَعلام) 1) نام پسر شاپور اسپهبد طبرستان كه نسبت خود را به كيوس برادر انوشيروان مي‌رسانيد؛ 2) نام سلسله‌اي از امراي محلي مازندران (آل باوند).
پرلا
(مازندرانی) پرندهای دریایی، چنگر، گونهای مرغابی که از مرغابیهای معمولی کوچکتر است.
توسکا
(مازندراني) (= توسا) درختي بلند و جنگلي، توسه، توسا.
توکا
(مازندراني) پرنده‌اي از خانواده‌ي گنجشك با منقاري باريك و تني رنگارنگ.
تیکا
(مازندرانی) (= توکا)، ← توکا.
رویان
1- روينده، رويا؛ 2- (اَعلام) 1) بنا به روایات همان جائی است که آرش از آنجا تیر را به جانب مرز توران پرتاب کرد؛ 2) نام شهری در شهرستان نور د […]
ریرا
(مازندراني) 1- هان، بيدارباش، به هوش باش، هشدار؛ 2- نام پرنده‌اي كوچك شبيه به گنجشك؛ 3- نام زنِ تيزهوش و كاردان؛ 4- نام يكي از شعرهاي نيما يوشيج.
شاهرخ
1- داراي رخساري چون شاه، شاه منظر، شاه سيما؛ 2- (در ورزش) در شطرنج حركت اسب هنگامي كه به شاه حريف كيش دهد و رخ او را نيز به خطر اندازد؛ 3- […]
شراگیم
1- حاكمِ شهر؛ 2- (اَعلام) نام يكي از اسپهدان مازندراني.
شروین
(اَعلام) 1) نام قلعه‌ي شروان؛ 2) نام انوشيروان دادگر؛ 3) نام دو تن از پادشاهان سلسله‌ي طبرستان؛ 4) نام باستانی ناحیه‌ي سوادکوه در مازندران.
شروینه
(شَروین= نام باستانی ناحیه‌ي سوادکوه در مازندران + ه/-e/ (پسوند نسبت))، منسوب به شَروین.
شوکا
1- نوعي گوزن بومي اروپا و آسيا؛ 2- (در مازندراني) به معني آهو و غزال.
صدری
(عربي ـ فارسي) (صدر + ي (پسوند نسبت))، 1- منسوب به صدر، مربوط به صدر (سينه)، م صدر. 1- ، 2- ، 3- ، 4- و 5- ؛ 2- (در موسيقي ايراني) گوشه‌اي […]
ظهیرالدین
(عربي) 1- پشتيبانِ كيش و آئين؛ 2- (اَعلام) 1) ظهيرالدين سمرقندی: [حدود 600 هجری] شاعر و نویسنده‌ي ایرانی، مؤلف اغراض‌السیاسه، در آیین کشورد […]
مارین
1- (در مازندرانی) ساقه ی اصلی گیاهانی که مثل پیچک به دور هر چیزی می پیچند؛ 2- (اعلام) نام روستایی در شهرستان گچساران.
مانلی
(مازندرانی)، 1- بمان برایم (؟)؛ 2- (اَعلام) (نام شخصیتی در شعر علی اسفندیاری (نیما یوشیج)).
ماه تیسا
[ماه + تیسا (در مازندرانی) = هر چیز تنها] 1- روی هم به معنی ماه تنها؛ 2- (به مجاز) ماه رویی که همتا ندارد.
نوشیکا
(مازندراني) آهوي تازه به دنيا آمده، بچه آهو.
وشم
در مازندراني و گيلكي (انزلي، رشت، لاهيجان) به معني بلدرچين است.